Czy w Polsce występują grzyby niejadalne z gąbką ?

11. 02. 2018

Wraz z nadejściem jesieni w pobliskich lasach pojawia się masowy wysyp grzybów, które w opinii wielu osób uchodzą za wyśmienity przysmak. Grzybobranie to dla znacznej części Polaków swoistego rodzaju tradycja, która trwa od września aż do pierwszych przymrozków. Niestety nierzadko dochodzi do pomyłek, których efektem jest zebranie niejadalnej lub silnie trującej odmiany. Wynika to z niewiedzy grzybiarzy, którzy często są przekonani, iż w Polsce nie występują grzyby niejadalne z gąbką. Jak się nie pomylić?

Grzyby jadalne podobne do niejadalnych

 

Do pewnego czasu sądzono, że grzyby nie mają żadnych wartości odżywczych, a odznaczają się jedynie niesamowitymi walorami smakowymi. Dzisiaj wielu ekspertów obala tę teorię, podkreślając, że są one cennym źródłem witamin (D, K, E, C i A) oraz wielu minerałów. Dzięki grzybom możemy dostarczyć organizmowi jod, selen, cynk, potas, wapń, miedź, fosfor, żelazo i sód. Ponadto znajduje się w nich wysoka zawartość białek i aminokwasów, natomiast niska zawartość tłuszczów, więc śmiało można określić je mianem produktów dietetycznych.

 

Nie trudno jednak grzyby jadalne pomylić z niejadalnymi, których spożycie zamiast korzyści zdrowotnych, może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń wątroby, zaburzenia pracy serca i oddychania, a w konsekwencji nawet do śmierci. To właśnie silnie trujące odmiany są łudząco podobne do jadalnych, dlatego tak ważna jest umiejętność ich odróżniania.

 

Każdy, kto rozpoczyna swoją przygodę z grzybobraniem, powinien uważnie patrzeć na to, co grzyb ma pod kapeluszem. Amatorom w tej dziedzinie nie zaleca się zbierania odmian z blaszkami pod spodem, gdyż w ich grupie odnotowuje się najwięcej niebezpiecznych przypadków. Lepszym rozwiązaniem jest zbieranie grzybów, które pod kapeluszem mają warstwę ułożonych rureczek, przypominających gąbkę. Trzeba jednak mieć na uwadze, że istnieją grzyby niejadalne gąbczaste, choć eksperci zaznaczają, że w ich gronie nie występują śmiertelnie trujące odmiany.

 

Grzyby niejadalne z gąbką - jakie gatunki do nich zaliczamy ?

 

Maślaki, koźlarze, borowiki, podgrzybki… - to jedne z najsmaczniejszych odmian gąbczastych, które stanowią dodatek wielu serwowanych na polskich stołach dań. Oprócz nich w lasach można natrafić na wyjątki, jakimi są grzyby niejadalne z rurkami. Do najczęstszych pomyłek dochodzi między borowikiem szatańskim a prawdziwkiem oraz między borowikiem ceglastoporym a grubotrzonowym.

 

Borowik szatański to potoczna nazwa goryczaka żółciowego, który według wielu fachowców nie posiada właściwości trujących, a jest niejadalny ze względu na smak. Dojrzały egzemplarz tej odmiany łudząco przypomina borowika szlachetnego, ze względu na cielistobrązowy kapelusz oraz jasnobrązowy trzon. Skutecznym sposobem na jego odróżnienie jest dotknięcie językiem fragmentu kapelusza młodego grzyba. Smak żółci z pewnością wskaże nam, że nie natrafiliśmy na prawdziwka. W przypadku starszych okazów elementem odróżniającym są różowe rurki na spodniej części kapelusza.

 

Borowik grubotrzonowy, który jest odmianą jadalną, mylony jest często z odmianą ceglastoporą, zaliczaną do grzybów niejadalnych z gąbką. Dzieje się tak, gdyż obie występują równocześnie na tym samym terenie. Aby je odróżnić należy pamiętać, że borowik ceglastopory ma strzępki na trzonie zamiast siatki, jaśniejszy kapelusz oraz czerwone rurki.

 

 

Obserwuj nas:

Popularne sieci handlowe

Miasta